Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2016

ΣΤΗΝ ΑΡΝΙΣΣΑ ΤΙΜΗΘΗΚΑΝ ΟΙ ΠΕΣΟΝΤΕΣ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΟΥ ΟΣΤΡΟΒΟΥ 5-11-2016





Το Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2016 και ώρα 11 το πρωί σε μια λιτή εκδήλωση σε ένδειξη σεβασμού και φόρου τιμής στο 1ο χιλ/τρο έξω από την  Άρνισσα Πέλλας  στον χώρο του μνημείου πεσόντων της Μάχης του Οστρόβου, τελέσθηκε επιμνημόσυνη δέηση για 5η συνεχόμενη χρονιά στους πεσόντες Έλληνες πολεμιστές  καθιερομένος εορτασμός απελευθέρωσης της Άρνισσας από τον τουρκικό ζυγό.
 Στην εκδήλωση τίμησε με την παρουσίας τους αρκετός κόσμος από όλα τα χωριά της περιοχής Βεγορίτιδας και  κατατέθηκαν στεφάνια από τον Δήμαρχο Έδεσσας, από εκπρόσωπο της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας, εκπρόσωπο της II Μεραρχίας Πεχικού, Αντιδήμαρχο Δήμου Έδεσσας, Πρόεδρο Τ.Κ. Άρνισσας, Αναπλ. Υποδ/ντή Δ.Α. Πέλλας, Διοικητή Π.Υ. Έδεσσας, Εκπρόσωπο Α' βάθμιας Εκπ/σης, Δ/ντή Β' βάθμιας Εκπ/σης, Εκπρόσωπο Πεσόντων Αγωνιστών, Εκπρόσωπο εθελοντών Κρητών, Εκπρόσωπο Απόστρατων Αξιωματικών Στρατού, Εκπρόσωπο Τραυματιών Πολεμιστών Οπλιτών Ν. Πέλλας, από τον Μορφωτικό Σύλλογο Νέων Άρνισσας (ΜΕΣΝΑ) και από τον Σύλλογο Ποντίων "Οι Αργοναύτες" και από μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Άρνισσας και μαθητές του Γυμνασίου & Λυκείου ΄Αρνισσας.

Ομιλία για την Μάχη του Οστρόβου ανέπτυξε ο Δάσκαλος Κάρτας Ηλίας και ο Εκπαιδευτικός Συγγραφέας Ιωάννης Παπαλαζάρου ενώ για το μνημείο δύο λόγια είπε και ο κ. Βαρδάκας Αθανάσιος.

Η Άρνισσα κάθε 5 Νοεμβρίου έχει ακόμη μια  παραπάνω ημέρα και λόγο να εορτάζει κάθε χρόνο ως επίσημη επέτειο απελευθέρωσής της από την τουρκοκρατία πριν 104 ολόκληρα χρόνια. Σημαντική ημέρα γιατί έγινε η τελική μάχη στο λεκανοπέδιο της 'Αρνισσας ('Οστροβο). Προς τιμήν των τριών στρατιωτών που πολέμησαν στη μάχη αυτή αλλά και όλων όσων πολεμιστών από όλη την Ελλάδα αγωνιστήκαν και έχασαν την ζωή τους κατά τη διάρκεια αυτής αλλά και αργότερα:


Οι πεσόντες και τιμηθέντες εξ ονόματος όλων αυτών:
Στρατιώτης 
Αλεξανδρόπουλος Γ. Ιωάννης 
από Κωνσταντίνοι Μεσσηνίας
Στρατιώτης 
ΚΑΡΑΤΖΑΣ Κ. Ανδρέας 
από την Ερμούπολη Σύρου
Στρατιώτης
ΝΤΕΝΤΑΚΗΣ Ν. Βασίλειος 
από το Δράμεση Ευβοίας



Στο μνημείο τοποθετήθηκε μαρμάρινη πλακέτα που περιγράφει με λίγα λόγια το ιστορικό της μάχης της 'Αρνισσας (Οστρόβου)


Σημαντική η βοήθεια των: Συγγραφέα και Ιστορικό Παπαλαζάρου Ιωάννη
και Βαρδάκα Αθανασίου συνταξιούχο Δασικό, 


οι οποίοι συνέβαλαν στα μέγιστα ώστε να καταγραφεί ιστορικά μετά από έρευνα και ανεύρεση στοιχείων της ιστορίας της μάχης της Άρνισσας όπως επίσης και να βρεθούν τα ονόματα των παραπάνω πεσόντων που έλαβαν μέρος στην απελευθέρωση της 'Αρνισσας, μέσω του Γ.Ε.Σ. (Γενικού Επιτελείου Στρατού) Τμήμα Ιστορίας, αλλά και την βοήθεια όλων των τοπικών αρχών κ. Δημάρχου, Αντιδημάρχου και Ιερέα της Άρνισσας Πάτερ Νικόλαο Τούλη,
 





μετά από πρότασή τους να ανεγερθεί το παραπάνω μνημείο στη μνήμη τους.

Φωτογραφίες από την εκδήλωση από Στάυρο Γκάτσο με τις ευχαριστίες εκ μέρους όλων των συγχωριανών της ιστοσελίδας:



























































Να θυμίσουμε ότι τα εγκαίνια έγιναν πριν 4 χρόνια Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2012 και ώρα 12 το μεσημέρι με την παρουσία όλων των παραπάνω αναφερόμενων, όπου μέσα σε κλίμα πατριωτικού ενθουσιασμού και συγκίνησης, όλοι οι παρευρισκόμενοι τίμησαν τους τρείς αγωνιστές του 1912 με παρουσία  επισήμων Αντιπεριφερειάρχη Δημάρχου Αντιδημάρχων Στρατιωτικών και Αστυνομικών Αρχών, Δημοτικών Συμβούλων,   Προϊσταμένων Α' βάθμιας και Β'Βάθμιας Εκπαίδευσης αντιπροσωπείας του Δημοτικού Σχολείου Δασκάλων και μαθητών και Πολιτιστικών Συλλόγων αλλά και με την παρουσία πολλών κατοίκων της πόλης Άρνισσας και αρκετών επισκεπτών, οι οποίοι τίμησαν με την παρουσία τους την εκδήλωση των αποκαλυπτηρίων του μνημείου.
Τα αποκαλυπτήρια έγιναν από τον Δήμαρχο και τον Υποδ/τή της 2ας Μεραρχίας 'Εδεσσας και την σημαία οποία και παρέδωσαν στον Ηλιάδη Περικλή κάτοικο Άρνισσας
ο οποίος πριν αρκετά χρόνια μαζί με συγχωριανό του τον Νικόλαο Κάρτα περισυνέλλεξαν τα οστά των νεκρών στρατιωτών


Φωτογραφίες από την επιμνημόσυνη δέηση 5-11-2016






































Βίντεο σπό το μνημείο μετά το πέρας της πιμνημόσυνης δέησης-εκδήλωσης.
 




Οι φωτογραφίες παρακάτω είναι από την ημέρα των αποκαλυπτηρίων των μνημείου που έγιναν στις 5-11-2013


Οι παρακάτω φωτογραφίες από www.tastv.gr  οι οποίες αναρτήθηκαν στη ιστοσελίδα με το σχετικό ρεπορτάζ αφιέρωμα στo παρακάτω link:
http://tastv.gr/article/ekdilosi-timis-stoys-pesontes-tis-mahis-toy-ostrovoy-arnissas-5-11-2016-video-photos

 

Πηγή www.tastv.gr/article/ekdilosi-timis-stoys-pesontes-tis-mahis-toy-ostrovoy-arnissas-5-11-2016-video-photos

Η Μάχη του Οστρόβου
4-5 Νοεµβρίου 1912: Απελευθέρωση της περιοχής µας από την Τουρκοκρατία µετά από 530 χρόνια
 Του Παπαλαζάρου Ιωάννη
       Εκπαιδευτικού

Τον Οκτώβριο του 1912, µετά από τη γιγαντιαία και νικηφόρα προέλαση του Ελληνικού Στρατού, απελευθερώ θηκαν, ως γνωστόν, οι πόλεις της Κεντρικής Μακεδονίας Βέροια και Νάουσα (16 - 17 Οκτωβρίου), Έδεσσα (18 Οκτωβρίου) και Γιαννιτσά (20 Οκτωβρίου), όπου ο στρατός µας χρειάστηκε να δώσει επί ένα διήµερο σκληρές και πολύνεκρες µάχες, για να φτάσει νικητής και τροπαιούχος στις 26 Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη.
Μετά από την αδικαιολόγητη υποχώρηση της 5ης Μεραρχίας από το Σόροβιτς (Αµύνταιο) ο τουρκικός στρατός σύντοµα ανακατέλαβε τη λεκάνη του Οστρόβου (σημ ΔΕΕ: Όστροβο = η σημερινή λίμνη Βεγορίτιδα, αλλά και η κωμόπολη Άρνισσα), κλείνοντας διαβάσεις, δρόµους και επικοινωνίες προς την Έδεσσα, την ∆υτική Μακεδονία και το Μοναστήρι, όπου είχε παραταχθεί ο σερβικός στρατός, αναµένοντας ενισχύσεις από ελληνικής πλευράς.
Ήταν επιτακτική ανάγκη να απωθηθεί ο τουρκικός στρατός από τις περιοχές αυτές για να απελευθερωθούν, αλλά παράλληλα να επιτευχθεί και η διάλυσή του ώστε να αποτραπεί οποιαδήποτε απόπειρα των τουρκικών δυνάµεων να προωθηθούν προς την Ήπειρο, όπου ο Ελληνικός Στρατός προετοιµαζόταν για τη µεγάλη επιχείρηση απελευθέρωσης των Ιωαννίνων και της Ηπείρου.
Για το σκοπό αυτό από το Γενικό Στρατηγείο διατάχθηκε γιγαντιαία αναστροφή των ελληνικών δυνάµεων, µέσω του κάµπου των Γιαννιτσών και της Έδεσσας, προς τη ∆υτική Μακεδονία, µε τελικό προορισµό το Μοναστήρι. Η επιχείρηση αυτή και τα γεγονότα που ακολούθησαν κατά το χρονικό διάστηµα από 30 Οκτωβρίου µέχρι 7 Νοεµβρίου 1912 αναφέρονται στην πολεµική ιστορία υπό το όνοµα «Επιχειρήσεις του Οστρόβου» γιατί η λεκάνη του Οστρόβου, µεταξύ των ορεινών όγκων Βιτσίου, Βόρα, Βερµίου και Σινιάτσικου, αποτέλεσε το θέατρό τους.
Στις 30 Οκτωβρίου 1912 τέσσερις ελληνικές µεραρχίες, 1η, 3η, 4η, 6η και ένα Σύνταγµα Ιππικού, υπό τις άµεσες διαταγές του Αρχιστράτηγου και ∆ιαδόχου Κωνσταντίνου, ξεκίνησαν από τη Θεσσαλονίκη µε αρχικό προορισµό και στόχο την απελευθέρωση της λεκάνης της Βεγορίτιδας, όπου είχαν οχυρωθεί οι τουρκικές δυνάµεις, αποτελούµενες από την 18η Μεραρχία Μοναστηρίου και µια εφεδρική µε σύνολο 13.000 ανδρών.
Με συνεχή πορεία τριών ηµερών η ελληνική δύναµη κατόρθωσε να διανύσει απόσταση 90 χιλιοµέτρων, υπό καταρρακτώδη βροχή και το απόγευµα της 1ης Νοεµβρίου να βρεθεί στην περιοχή της Έδεσσας. Από εκεί η κάθε µονάδα ανέλαβε τη διατεταγµένη αποστολή της. Η 1η Μεραρχία µε το Γενικό Στρατηγείο παρέµεινε στη Σκύδρα (Βαρτικόπ). Η 3η Μεραρχία στάθµευσε στην Έδεσσα. Η 4η κατευθύνθηκε στην Φλαµουριά (Πόδος). Η 6η Μεραρχία µε το 1ο Σύνταγµα Ιππικού συντάχθηκαν στα υψώµατα του Άγρα (Βλάδοβο). Τα επόµενο διήµερο η 4η µετακινήθηκε προς το Κάτω Γραµµατικό και η 3η στην Καρυδιά (Τέχοβο).
Ο τουρκικός στρατός είχε οχυρωθεί αµυντικά σε θέσεις της περιοχής, γύρω από τον Άγρα, στη θέση Αγία Παρασκευή κοντά στην Καρυδιά, στο Νησί και µε τον κύριο όγκο των δυνάµεών του, τρία πλήρη τάγµατα, στα υψώµατα της ∆ροσιάς, των Ξανθογείων (Ροσίλοβου) και ανατολικά της Άρνισσας. Άλλες δυνάµεις του είχαν κλείσει τις ορεινές διαβάσεις του Γκορνίτσοβου (Κέλλης) και της Μπάνιτσας (Βεύης).
Στις 2 Νοεµβρίου η 6η Μεραρχία µε το 1ο Σύνταγµα Ευζώνων απέκρουσε επιθέσεις και απώθησε τις τουρκικές δυνάµεις από τον Άγρα. Στις 3 Νοεµβρίου η 3η Μεραρχία ενήργησε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στην περιοχή του Τεχόβου. Την εποµένη, 4 Νοεµβρίου, η ίδια µονάδα ανέλαβε την αποστολή να προωθηθεί, µέσω Καρυδιάς, προς το Όσλοβο (Παναγίτσα) και τη Ζέρβη. ∆έχτηκε όµως σφοδρά τουρκικά πυρά που την υποχρέωσαν να υποχωρήσει, να συµπτυχθεί και να προωθήσει µόνο ορισµένα αναγνωριστικά της τµήµατα µέχρι το βλαχοχώρι Πατετσίν (Πάτηµα).
Την ίδια µέρα η 4η Μεραρχία από το Κάτω Γραµµατικό, αφού απέκρουσε µικροαντιστάσεις των Τούρκων στην περιοχή, κατέλαβε τις απογευµατινές ώρες τα χωριά Κότσανα (Περαία) και Κατράνιτσα (Πύργους) και τµήµατά της οχυρώθηκαν σε υψώµατα νοτιοανατολικά της Άρνισσας, σε απόσταση βολής από τις τουρκικές θέσεις. Μικρή µονάδα ιππικού ανέλαβε αναγνωριστική αποστολή των εχθρικών θέσεων καθώς και της δυνατότητας επαφής µε τον σερβικό στρατό. Έπεσε όµως σε ενέδρα τουρκική και σκοτώθηκαν δύο άνδρες ιππείς της µονάδας. Για την τύχη των οστών των δύο νεκρών θα αναφερθούµε στο τέλος του άρθρου.
Η 6η Μεραρχία προωθήθηκε προς την Άρνισσα κατά µήκος της αµαξιτής οδού, µε εµπροσθοφυλακή το 18ο Σύνταγµα Πεζικού, τρεις ηµιλαρχίες ιππικού και το 1ο Ευζωνικό Σύνταγµα.
Οι πρώτες συγκρούσεις άρχισαν την πρωία της 4ης Νοεµβρίου και κράτησαν µέχρι αργά το βράδυ, χωρίς όµως αποτέλεσµατα θετικά. Η εµπροσθοφυλακή, αφού εξουδετέρωσε µικροαντιστάσεις του εχθρού, κατά τις απογευµατινές ώρες κατάφερε να φτάσει στη γραµµή των υψωµάτων νοτιοανατολικά της Άρνισσας, όπου όµως δέχτηκε αντεπιθέσεις και σφοδρά πυρά από αµυνόµενες εχθρικές µονάδες και αναγκάστηκε σε µερική υποχώρηση. Με ενισχύσεις της Μεραρχίας αντεπιτέθηκε και κατάφερε να απωθήσει τον εχθρό στις αρχικές του θέσεις. Νυχτερινή επίθεση που επιχειρήθηκε από το 1ο Σύνταγµα Ευζώνων, συνάντησε τη λυσσώδη αντίδραση των τουρκικών δυνάµεων και δεν έφερε τα αναµενόµενα αποτελέσµατα.
Την επόµενη ηµέρα (5 Νοεµβρίου 1912) η επίθεση γενικεύθηκε και ο τουρκικός στρατός υποχρεώθηκε σε υποχωρητικούς ελιγµούς. Μέχρι το απόγευµα της ηµέρας αυτής ο ελληνικός στρατός είχε επιβληθεί ολοκληρωτικά και το 1ο Ευζωνικό Σύνταγµα, που µε τους 8 λόχους του πρωταγωνίστησε στις συµπλοκές, απελευθέρω- νε την περιοχή µας και έµπαινε πρώτο θριαµβευτικά στην κωµόπολη του Οστρόβου (Άρνισσα).
Έτσι από την αυγή της 5ης Νοεµβρίου άνοιγε µια καινούρια σελίδα για τους υπόδουλους χριστιανούς κατοίκους της Άρνισσας, του Αγίου Αθανασίου, του Γραµµατικού, της Ζέρβης, των Ξανθογείων και όλων των οικισµών της λεκάνης της Βεγορίτιδας, ένα µήνυµα ελπιδοφόρο για τη ζωή τους, για την τιµή τους, για την ασφάλεια και την προκοπή τους. Ξηµέρωσε µια καινούργια µέρα, όπου όλα έλαµπαν από τον ήλιο της δικαιοσύνης και της ελευθερίας, που επέστρεφε επιτέλους στον τόπο της ύστερα από 530 µαρτυρικά χρόνια αβάσταχτης σκλαβιάς υπό τον τουρκικό ζυγό (1382-1912).
Πολύχρονοι αγώνες, αµέτρητες θυσίες και άφθονο αίµα µαρτύρων συντοπιτών µας κατά τον Μακεδονικό Αγώνα που είχε προηγηθεί, εύρισκαν επιτέλους την αιώνια λύτρωση και τη δικαίωσή τους µε τη νικηφόρο προέλαση του Ελληνικού Στρατού και την απελευθέρωση της Μακεδονίας.
[...]
Απόσπασμα από σχετικό άρθρο που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό:
"ΛΙΜΝΗ ΒΕΓΟΡΙΤΙΔΑ"
Περιοδική έκδοση του Συλλόγου Προστασίας Βεγορίτιδας
Φύλλο 21 Έτος 6ο Δεκέμβριος 2010

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου