Παρασκευή, 29 Απριλίου 2016

ΠΑΣΧΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ ΤΗΝ ΑΡΝΙΣΣΑ....


Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες αναπολούμε τις όμορφες παιδικές και εφηβικές αναμνήσεις από τις ημέρες του Πάσχα στο χωριό μας. Το Πάσχα στο χωριό δεν είναι σαν τα Χριστούγεννα, ούτε σαν το καλοκαίρι. Δε συγκρίνεται συναισθηματικά με καμία άλλη περίοδο του χρόνου και σου το λέω εγώ που δεν έχω ένα, αλλά τρία χωριά. Και για του λόγου το αληθές, διάβασε και ταυτίσου. 


Οι 8 λόγοι που αγαπώ το Πάσχα στο Χωριό: 1. Οι παιδικοί φίλοι Γνωρίζεις πως το Πάσχα θα βρεθείς με όλους τους παιδικούς φίλους στο χωριό, γιατί το λαχταρούν κι αυτοί, όπως κι εσύ. Θα αφήσουν δουλειές, θα πάρουν άδειες, θα στριμώξουν το πρόγραμμα, αλλά θα είναι εκεί στο καθιερωμένο ραντεβού της χρονιάς. Θα συναντηθείτε όλοι μαζί κάπου στο χωριό, κάπου γύρω στη Μεγάλη Πέμπτη, όταν θα έχουν φτάσει πια και οι τελευταίοι. Κι ας μην είναι όπως τότε που ήσασταν παιδιά, παραμένει πάντα μία πολύ δυνατή συναισθηματική περίοδος. 2. Η αγρυπνία με τα σπόρια τη Μεγάλη Πέμπτη Εντάξει, όλοι όσοι ζήσαμε Πάσχα στο χωριό, περάσαμε νομίζω από αυτή τη φάση: “Μαμά, θα πάμε με τα παιδιά να ξενυχτήσουμε στην εκκλησία το βράδυ. Είναι Μεγάλη Πέμπτη”. Ο ένας αγόραζε τα σπόρια, ο άλλος οργάνωνε την παρέα, ο άλλος κανόνιζε τις βάρδιες μέσα - έξω. Το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης ήξερες ότι θα το περάσεις με την παρέα στην εκκλησία και εκεί κάπου είχες νιώσει πως - ΝΑΙ, το Πάσχα στο χωριό δε συγκρίνεται! 3. Η Περιφορά του Επιταφίου Ανεξάρτητα από τα θρησκευτικά ερεθίσματα και πιστεύω της ώριμης πια ηλικίας σου, ο Επιτάφιος στο χωριό θα είναι πάντα η καλύτερη στιγμή των πασχαλινών σου διακοπών. Ο γύρος του χωριού θα σου ξυπνήσει εφηβικές αναμνήσεις, τότε που όλη η παρεά (παιδιά της πόλης και του χωριού) ήσασταν αραδιασμένοι κάπου στη μέση της περιφοράς και ανυπομονούσατε να μάθετε ο ένας τα νέα του άλλου (και οι θείες έκαναν Shhhh από μακριά). Εκεί, στον Επιτάφιο ήξερες πια, ποιοι βρίσκονται ήδη στο χωριό αλλά και ποιους δυστυχώς δε θα έβλεπες εκείνη τη χρονιά. 4. Το (πολύ) φαγητό Δεν έχει σημασία αν τρως ή όχι κατσίκι. Θα φας πολύ κι από όλα τα τ᾽ άλλα, έτσι κι αλλιώς. Η κοντινή οικογένεια (βλέπε μαμά κυρίως), θα φροντίσει να πάρεις τα κιλά που με κόπο πάλευες να χάσεις όλο το χειμώνα. Αλλά δε σε νοιάζει, γιατί το φαγητό της μαμάς δε θέλεις να το απαρνηθείς με τίποτα. Ειδικά εσύ που ζεις πλέον στην πόλη. Τι κι αν δε σου αρέσει η μαγειρίτσα, η μανούλα θα έχει κοτόσουπα και για σένα, γιατί εννοείται πως θα φας με την οικογένεια (κι ας είναι περασμένες δώδεκα, βράδυ Σαββάτου). 5. Τα έθιμα του χωριού Στο ένα μου χωριό καίνε τον Ιούδα τη Μεγάλη Παρασκευή, στο άλλο μου χωριό τον καίνε το Μεγάλο Σάββατο. Στο ένα χωριό φορούν τα “καλά” τους το βράδυ της Ανάστασης, στο άλλο μου χωριό τα φορούν την Κυριακή του Πάσχα. Καταλαβαίνεις πόσο τέλειο είναι να έχεις παραπάνω από ένα χωριά, έτσι; Τα Πασχαλινά έθιμα στα χωριά, είναι ένας φανταστικός λόγος να φύγεις από την πόλη εκείνες τις μέρες. Ακόμη κι αν δεν έχεις χωριό, μπορείς απλά να τις περάσεις κάπου εκτός. Στην επαρχία το κλίμα είναι τελείως διαφορετικό και τα έθιμα του εκάστοτε τόπου συμβάλλουν σε αυτό κατά πολύ. 6. Η γιαγιά και ο παππούς Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία για ένα παιδί, από το να έχει μεγαλώσει δίπλα σε γιαγιά και παππού και δεν υπάρχει καλύτερη πασχαλινή απόδραση στο χωριό, από αυτήν που θα μπορέσει να τους δει και πάλι από κοντά. Με τη γιαγιά θα θυμηθείς και πάλι τι θα πει νηστεία χωρίς λάδι και με τον παππού τι θα πει νηστεία με σοκοφρέτα ή kiss. Κι ας μεγάλωσες, αυτές οι αναμνήσεις θα επανέρχονται ξανά και ξανά. Κι ας μην τους έχεις πια δίπλα σου. 7. Επιστροφή στη φύση Κανένα Πάσχα στην πόλη δε θα μπορέσει να συγκριθεί ποτέ με το Πάσχα στο χωριό. Αυτό συμβαίνει για έναν κυρίως λόγο: στην πόλη θα νιώσεις Πάσχα μόνο το βράδυ της Ανάστασης και την Κυριακή του Πάσχα, στο μεσημεριανό τραπέζι. Αντιθέτως στο χωριό, το Πάσχα διαρκεί όλες τις ημέρες που θα είσαι εκεί. Έφτασες Μεγάλη Δευτέρα; Ξεκίνησε Δευτέρα. Έφτασες Μεγάλη Τετάρτη; Ξεκίνησε Τετάρτη. Η επαφή σου με τη φύση έχει διάρκεια, είναι έντονη, είναι αυτό που έλειπε από την καθημερινότητά σου και ναι, το να μαζέψεις τα αυγά από το κοτέτσι της γιαγιάς είναι κάτι που δεν κάνεις κάθε μέρα. 8. Το ανοιχτό σε όλους σπίτι Έχεις μάθει να κλειδώνεις δύο και τρεις φορές την πόρτα σου στην πόλη. Βάζεις σύρτες, συναγερμούς και φυσικά απαντάς στο θυροτηλέφωνο, μόνο αν περιμένεις κάποιον. Ε, στο χωριό όλα αυτά τα ξεχνάς. Όσες μέρες είσαι εκεί, η πόρτα του σπιτιού είναι ανοιχτή, μπαινοβγαίνουν φίλοι του μπαμπά για το ούζο της ημέρας, έρχεται η γειτόνισα να πιει καφέ με τη μαμά, καταφθάνουν και οι δικοί σου παιδικοί φίλοι ένας - ένας. Και όσο για την Κυριακή του Πάσχα, απλά μπορεί να τρως δίπλα σε φίλους και γνωστούς των γονιών σου, οι οποίοι είδαν πόρτα ανοιχτή και μπήκαν. Αυτή είναι η φάση στο χωριό - αξία ανεκτίμητη!
 Πηγή
Kαλό Πάσχα Καλή Ανάσταση σε όλους....
!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου