Τρίτη, 21 Ιανουαρίου 2014

Χορός Αποφοίτων Λυκείου Άρνισσας 2014

Με μεγάλη επιτυχία διοργανώθηκε το Σάββατο 18 Ιανουαρίου 2014 στο Κέντρο "ΔΙΟΝΥΣΟΣ" στην ο χορός των αποφοίτων της Γ' Λυκείου 'Αρνισσας. 
Η ευχή όλων είναι  η επιτυχία να είναι ακόμη μεγαλύτερη στις πανελλήνιες εξετάσεις που θα δώσουν τα παιδιά τον Μάιο για να πετύχουν την σχολή που θέλουν που είναι ο στόχος στη ζωή τους και η επαγγελματική τους αποκατάσταση. 
 
Στις παρακάτω αναρτήσεις μπορείτε να δείτε δείγματα από τις εκατοντάδες όμορφες φωτογραφίες από το Studio Φωτογραφίας Γεωργίου στην Άρνισσα όπου πρωταγωνιστούν οι πριγκίπησες και τα πριγκιπόπουλα της Γ' Λυκείου Άρνισσας.



Πολύ όμορφες χαρούμενες στιγμές αποτυπωμένες από το.....









 
Studio Φωτογραφίας στην Άρνισσα Έδεσσας
Τηλ.Επικοινωνίας: 2381031584 

κιν. 6947447407 &  6983432057
website: www.g-studio.gr
email: g-studio@hotmail.gr


'Αλμπουμ φωτογραφιών μέρος Α'
 http://georgiouphotostudio.blogspot.gr/2014/01/blog-post_20.html

'Αλμπουμ φωτογραφιών μέρος Β'
 http://georgiouphotostudio.blogspot.gr/2014/01/2.html


Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2014

https://www.facebook.com/groups/arnissiotes/

Αισθάνομαστε την υποχρέωση να γνωστοποίησουμε  με πολύ χαρά ότι εδώ και λίγες ημέρες είναι μέλος στην ομάδα μας στο fb https://www.facebook.com/groups/arnissiotes/ ο αγαπητός φίλος συγχωριανός και εκπαιδευτικός (για αρκετά χρόνια στο νεοιδρυθέν Γυμνάσιο Άρνισσας), Τάσος Κάρτας.
Για τον Τάσο Κάρτα δεν νομίζω να χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Ο Τάσος ήταν ένα από τα πρώτα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου ΜΕΣΝΑ στα δύσκολα εκείνα χρόνια όταν ιδρύθηκε με πολύ κόπο. Υποχρέωσή μας είναι  να αναφέρουμε οι παλαιότεροι που θυμόμαστε καλύτερα, κάτι από την επαναστατική για την εποχή και τα δεδομένα της κλειστής και φοβισμένης κοινωνίας του χωριού μας, όπου ήταν και η εκδοτική προσπάθεια του Συλλόγου ΜΕΣΝΑ της εφημερίδας "ΝΕΑ ΑΡΝΙΣΣΑ". Όπως επίσης και τα θεματικά ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ που είχαν κυκλοφορήσει και είχαν μπει στο «μάτι» κάποιων «κοκορόμυαλων» παραγόντων του χωριού (θυμόμαστε και οι γνωρίζοντες το παρασκήνιο θα θυμούνται επίσης ακόμα τις απειλές για διώξεις που είχαν υποστεί αρκετά τα μέλη του Συλλόγου και κυρίως όσα μέλη ήταν εκπαιδευτικοί σε διάφορα σχολεία.
Προς τιμή σας κ. Τάσο Κάρτα αναρτημένες μερικές από τις υπέροχες δικές σου φωτογραφίες (κάρτ ποστάλ) με την δική σου φωτογραφική επιμέλεια από την θρυλική δεκαετία του '80  να τις παρουσιάσουμε με την εκτίμηση και την ευγνωμοσύνη όλων προς εσένα.
Σε ευχαριστούμε πολύ για όλο το φωτογραφικό υλικό που κατέγραψες από το χωριό μας την Άρνισσα και ελπίζουμε κάποια στιγμή σύντομα να γίνει μια  προσπάθεια παρουσίασης όλου του φωτογραφικού σου υλικού με την δική σου παρουσία.









Τετάρτη, 8 Ιανουαρίου 2014

Θεοφάνεια στην Άρνισσα 6-1-2014

Βίντεο από τον Αγιασμό των υδάτων στην Άρνισσα (λίμνη Βεγορίτιδα)
και την ρίψη του Σταυρού  από τον Παπά Νικόλα






Δευτέρα, 6 Ιανουαρίου 2014

Θεοφάνεια & Τζαμαλάρια στην Άρνισσα 6.1.2014

«Tζαμαλάρια», ένα χορευτικό λατρευτικό δρώμενο των κατοίκων της Άρνισσας 
 Η αναπαράσταση και ο συμβολισμός του εθίμου





  Γενικά για τα έθιμα των Φώτων

Τα Θεοφάνεια ή Φώτα ή Επιφάνεια γιορτάζουμε την βάπτιση του Ιησού Χριστού από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο ή Βαπτιστή. Στην Ελλάδα ο αγιασμός γίνεται για πρώτη φορά την παραμονή των Θεοφανίων και λέγεται «Μικρός Αγιασμός» ή «Πρωτάγιαση» ή «Φώτιση». Με την Πρωτάγιαση, ο ιερέας γυρίζει όλα τα σπίτια και με το Σταυρό και ένα κλωνί βασιλικό «αγιάζει» ή «φωτίζει» (ραντίζει) τους χώρους των σπιτιών για να φύγει μακριά κάθε κακό. Παλαιότερα, οι λαϊκές δοξασίες συνέδεαν τον φωτισμό των σπιτιών με την εξαφάνιση των καλικάντζαρων, τους οποίους φαντάζονταν να φεύγουν περίτρομοι με την έλευση του ιερέα...

Ο μεγάλος αγιασμός γίνεται ανήμερα τα Θεοφάνεια στις 6 Ιανουαρίου. Μια μεγάλη πομπή σχηματίζεται και παίρνει το δρόμο που οδηγεί στη θάλασσα ή σε κάποιο ποτάμι, μπορεί και σε μια δεξαμενή. Μπροστά τα εξαπτέρυγα, πίσω οι παπάδες με τα καλά τους άμφια, ύστερα οι αρχές του τόπου και παραπίσω το πλήθος. Στις πόλεις η πομπή γίνεται πιο πλούσια με τη μουσική και τη στρατιωτική παράταξη.

Όταν γίνει ο αγιασμός, ρίχνει ο παπάς το Σταυρό στο νερό, πραγματοποιώντας έτσι τον Αγιασμό των Υδάτων. 


Φωτογραφία από Στέλλα Μπόγια


Το πιάσιμο του Σταυρού γίνεται από κολυμβητές, τους λεγόμενους Βουτηχτάδες, κατά την τελετή της Κατάδυσης του Τιμίου Σταυρού. Νεαρά κυρίως άτομα βουτούν στα παγωμένα νερά για να πιάσουν τον Σταυρό και να λάβουν την ευλογία του ιερωμένου, αλλά και να δεχθούν τις τιμές και τις ευχές των συντοπιτών τους. Οι καμπάνες ηχούν χαρμόσυνα, το ίδιο και οι σειρήνες των πλοίων. Όλοι οι πιστοί πίνουν με ευλάβεια από τον αγιασμό, συμβολικά με τρεις γουλιές, και ραντίζουν μ’ αυτόν τα σπίτια, τα δέντρα, τα χωράφια και τα ζώα τους.







Οι βουτηχτές στην αγιασμό των υδάτων Θεοφάνεια 2014 στην Άρνισσα











Φωτογραφίες από G-Studio 












Φωτογρασφίες από Βαγγέλη Δούπκαρη


Για τα Φώτα ο λαός πιστεύει πως είναι ο καιρός, η γιορτή που φεύγουν οι καλικάντζαροι γιατί φοβούνται την αγιαστούρα του παπά. Ο τρόμος τους αρχίζει από την παραμονή των Φώτων που γίνεται ο μικρός αγιασμός. Γι αυτό και το έθιμο του λαού λέει: 

Στις πέντε του Γενάρη
Φεύγουν οι καλικαντζάροι

Αλλά ο μεγάλος τους τρόμος είναι τα Φώτα.

Φεύγουν τότε λέγοντας:

Φεύγετε να φεύγουμε
κι έφτασε ο τουρλόπαπας
με την αγιαστούρα του
και με τη βρεχτούρα του...



Τα έθιμα που αναβιώνουν το τριήμερο των Φώτων έχουν τις ρίζες τους «βαθιά» στο χρόνο. Από αυτά, ειδικά στη Βόρεια Ελλάδα εχωρίζουν τα Ραγκουτσάρια στην Καστοριά, οι Φωταράδες στη Χαλκιδική, οι Αράπηδες στην Καβάλα και τη Δράμα και τα Τζαμαλάρια στην Άρνισσα του νομού Πέλλας.
Επίκεντρο αυτού του εθίμου είναι ο γάμος. Πρωταγωνιστικό ρόλο έχει ένα ζιζάνιο, το «μπουμπάρι», που μπαίνει ανάμεσα στους νεόνυμφους και τους παρενοχλεί, τους προτείνει άλλο ταίρι. Το έθιμο περιλαμβάνει ατελείωτο γλέντι στους δρόμους του χωριού.


Φωτογραφίες από Δημήτρη Λυμπάρη

  Πώς γιορτάζονται τα Θεοφάνεια στην Άρνισσα τον καιρό των παππούδων μας
Τα Φώτα κατείχαν πολύ σημαντική θέση στο εορτολόγιο του χωριού. Ήταν τα βαφτίσια του χωριού, η απαρχή, η επίσημη έναρξη της μεγάλης πορείας του. Πέρα από το θρησκευτικό νόημα και το λατρευτικό συμβολισμό τους, προσλάμβαναν χαρακτήρα αγροτικό και ποιμενικό, ήταν η αποθέωση του ζευγά και του ζευγαριού.
Οι προετοιμασίες για το τελετουργικό μέρος της γιορτής ξεκινούσαν την παραμονή, όπου την έγνοια και τον κύριο λόγο είχαν οι νοικοκυρές.
Οι νοικοκυρές έψηναν στο φούρνο ή στη γάστρα δυο μεγάλες κουλούρες, τη μια σε σχήμα κύκλου για το ζευγά και την άλλη σε σχήμα 8 για το ζευγάρι και άλλες μικρότερες για τα παιδιά της οικογένειας. Έφτιαχναν ένα σταυρό από στάχυα βρίζας και κλωνάρια βασιλικού, το τύλιγαν με κόκκινη κλωστή και κρεμούσαν πάνω του κουλούρες. Το σταυρό αυτό οι κοπέλες ή οι νιόπαντρες τον πήγαιναν ανήμερα της γιορτής στη βρύση και τον βουτούσαν μέσα στη λίμνη την ώρα που γινόταν ο αγιασμός των υδάτων. Μικρότερους τέτοιους σταυρούς έκαναν και για τα μικρότερα παιδιά της οικογένειας. 

Έψηναν στη σόμπα σε ειδικά κουτιά, άσπρο καλαμπόκι που φούσκωνε ή έσκαγε με θόρυβο και αυτό ήταν μεγάλη διασκέδαση για τα παιδιά. Τα καλαμπόκια τα πέρναγαν από κλωστή και έφτιαχναν γιρλάντες με τις οποίες τα παιδάκια στόλιζαν την εκκλησία και τους σταυρούς καμωμένους από στάχυα που κρατούσαν στα χεράκια τους.
Από την παραμονή ετοίμαζαν το φαγητό και την πίτα της γιορτής. Το φαγητό ήταν αποκλειστικά πατσάς παγωμένος από ποδαράκια του χοίρου που είχε σφαγή πριν τα Χριστούγεννα. Αφού έβραζαν καλά τον πατσά τον άπλωναν σε μεγάλα ταψιά και τον άφηναν όλη τη νύχτα σε ένα κρύο διάδρομο του σπιτιού. Το πρωί έχοντας πια τη μορφή διάφανου ζελέ το έκοβαν με το μαχαίρι και το έτρωγαν.
Η πίτα γινόταν από φύλλα απλωτά με γέμιση τυριού και ψηνόταν στη γάστρα. Μέσα στην πίτα η μητέρα φρόντιζε να τοποθετεί τρία πράγματα σε διάφορα σημεία της: ένα νόμισμα, ένα στάχυ και μια κόκκινη κλωστή. Όποιος τύχαινε το νόμισμα ήταν ο τυχερός της χρονιάς, όποιος έβρισκε το στάχυ θα γινόταν ζευγάς και τέλος όποιος την κλωστή θα ήταν καλός τσοπάνης.
Το πρωί της ημέρας των Φώτων όλοι πήγαιναν στην εκκλησία. Μετά τη λειτουργία ο κόσμος κρατώντας τις εικόνες του σπιτιού και της εκκλησίας σχημάτιζαν πομπή με τα εξαπτέρυγα μπροστά, τον παπά και τους ψάλτες και από πίσω τους όλο το εκκλησίασμα. Η πομπή αυτή πήγαινε σε συγκεκριμένο σημείο της λίμνης για να γίνει εκεί ο αγιασμός των υδάτων. Όταν ο ιερέας έριχνε το σταυρό βουτούσαν όσα παιδιά ήθελαν αψηφώντας το κρύο για να πιάσουν το σταυρό. Το παιδί που τον έπιανε γιόρταζε όλη την ημέρα. Μετά τον αγιασμό των υδάτων ο κόσμος γέμιζε τις κανάτες με νερό για να υπάρχει στο σπίτι αγιασμός όλο το χρόνο.
Κατόπιν όλος ο κόσμος σχημάτιζε πάλι πομπή και ψάλλοντας το «Κύριε Ελέησον» επέστρεφε με τις εικόνες στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας. Μετά το τέλος της λειτουργίας έφευγαν ο καθένας για το σπίτι του. Εκεί ο γεροντότερος της οικογένειας αφού έκανε το σταυρό του έκοβε την πίτα. Η οικογένεια ήταν συγκεντρωμένη γύρω από το τραπέζι και έτρωγαν καρύδια, γιατί πίστευαν ότι έτσι δεν θα είχαν πονόλαιμο. 


Έπειτα τα παιδιά μουτζουρώνοντας τα πρόσωπά τους με κάρβουνα, ντύνονταν με φουστανέλες, κρεμούσαν και κουδούνια και σε ομάδες πήγαιναν στις γειτονιές να παίξουν τα «τζάμαρλα», ένα τοπικό έθιμο που σκορπούσε το γέλιο και τη χαρά σε όλους τους κατοίκους του χωριού.
Η εορταστική μέρα των Φώτων τελείωνε με το γλέντι που γινόταν στο κέντρο του χωριού. Από νωρίς μαζεύονταν όλοι οι νέοι και οι γέροι στην κεντρική πλατεία του χωριού, χόρευαν και τραγουδούσαν ντόπιους μακεδονικούς χορούς και τραγούδια. Αυτά τα λαϊκά πανηγύρια τον παλιό καιρό στην Άρνισσα, ήταν κάτι το ξεχωριστό και η συμμετοχή σ’ αυτά ήταν πάνδημη. Εκεί δίνονταν η ευκαιρία σε όλους να δείξουν τις ικανότητές τους στο χορό αλλά και να έρθουν πιο κοντά ο ένας στον άλλο. Δάκρυα συγκίνησης και νοσταλγίας κυλούν στα μάτια των γερόντων όταν διηγούνται όλα αυτά τα δρώμενα.


  «Τζαμαλάρια», ένα χοευτικό-λατρευτικό δρώμενο των κατοίκων της Άρνισσας
Τα «Τζαμαλάρια» ή «τζάμαρλα» είναι ένα χορευτικό- λατρευτικό δρώμενο των κατοίκων της Άρνισσας, με ρίζες πολλών αιώνων, παραπλήσιο με έθιμα που τελούνται σε διάφορες περιοχές της Μακεδονίας. Το βασικό θέμα του εθίμου είναι ο ΓΑΜΟΣ, μια από τις σημαντικότερες τελετές των ανθρώπων, που σατιρίζεται με διάφορους τρόπους.



 Φωτογραφίες Τζαμαλάρια 2014 στην Άρνισσα και του χρόνου με υγεία!!!!!!

Οι παρακάτω φωτογραφίες από το G-Studio με όλες μας τις ευχαριστίες 



































Φωτογραφίες από Γκάτσο Σταύρο

  Φωτογραφίες Τζαμαλάρια 2014 στην Άρνισσα και του χρόνου με υγεία!!!!!!






Φωτογραφίες από Στέλλα Μπόγια

Ένα αγόρι ντύνεται νύφη με παραδοσιακή τοπική φορεσιά, ενώ δυο άλλα που υποδύονται τα αδέλφια της νύφης, είναι οι Καπεταναίοι, την κρατάνε αγκαζέ και τη συνοδεύουν στη γαμήλια τελετή. Οι Καπεταναίοι προσπαθούν να προστατέψουν την τελετή του γάμου από το Μπουμπάρι, το ζιζάνιο που αποτελεί το άλλο κεντρικό πρόσωπο του εθίμου. Το Μπουμπάρι προσπαθεί να δώσει με τις ενέργειες και τις κινήσεις του ένα κωμικό και ταυτόχρονα τραγικό χαρακτήρα στην όλη παράσταση.
Όλα τα παραπάνω μέλη του «θιάσου» και ένα πλήθος ατόμων με αγροτικές ενδυμασίες και κουδούνια (τζαμαλάρηδες), γυρνάει στους δρόμους του χωριού γλεντώντας. Το γλέντι συνοδεύεται από τοπική μουσική με χάλκινα μουσικά όργανα. Στις κεντρικές πλατείες του χωριού γίνεται αναπαράσταση μιας σκηνής που μπορεί να έχει αρκετά στοιχεία αυτοσχεδιασμού, αλλά περιστρέφεται γύρω από το παρακάτω θέμα: Oι τζαμαλάρηδες δεν επιτρέπουν στο ζευγάρι να χαρούν τον έρωτά τους αλλά τους παρενοχλούν ή τους προτείνουν άλλο ταίρι. Το Μπουμπάρι με τη σειρά του ορμάει και αρπάζει τη νύφη, αλλά τα αδέλφια τον ρίχνουν στο έδαφος και το σκοτώνουν





Το Μπουμπάρι «σκοτωμένο» από τους Καπεταναίους
Το Μπουμπάρι πειράζοντας τη Νύφη σκοτώνεται από τους Καπεταναίους με πολλά και βαριά χτυπήματα από τις μαγκούρες, «λασταγκάρκες» τους. Στη συνέχεια το λόγο παίρνει ο Μπάετς- Παινευτής, ένα ακόμη βασικό πρόσωπο της παρέας, ο οποίος παινεύει τα μέλη του σώματος του σκοτωμένου Μπουμπαριού και εικονικά τα μοιράζει, ανάλογα με τη χρησιμότητά τους στον κόσμο που παρακολουθεί και με κάποιο τρόπο συμμετέχει στο δρώμενο. Η παράσταση τελειώνει με την ανάσταση του Μπουμπαριού και τα τρελά από τη χαρά πηδήματα των τζαμαλάρηδων, που προσπαθούν με αυτό τον τρόπο να προκαλέσουν θόρυβο χαράς τραγουδώντας πολλές φορές ως ρεφραίν στα επιφωνήματα χαράς το: «Μαύρη προβατίνα, άσπρο γάλα, μπρους-μπρους».


  Η αναπάράσταση και ο συμβολισμός του εθίμου
Στο χορευτικό-λατρευτικό δρώμενο των Τζαμαλάρηδων, στα πειράγματα που απευθύνει το Μπουμπάρι στη Νύφη και κυρίως στα λόγια του Παινευτή, υπάρχουν πολλοί συμβολισμοί, στους οποίους εμφανής είναι η προσπάθεια των μελών της κοινότητας να εξευμενίσουν μαγικά τις φυσικές δυνάμεις, που πίστευαν ότι επηρεάζουν θετικά ή αρνητικά τις δραστηριότητές τους. Η γονιμότητα, η βλάστηση της γης, η καλή σοδειά και η προκοπή των κοπαδιών είναι μερικά από τα θέματα που γίνονται αντικείμενο σχολιασμού.
Μια από τις διάφορες εκδοχές λέει ότι η Νύφη συμβολίζει το νέο χρόνο, τα αδέρφια συμβολίζουν τους αγγέλους, ενώ το Μπουμπάρι το Κακό. Ο «γάμος» είναι η αρχή μιας νέας γόνιμης εποχής, ενώ το δυαδικό σχήμα ζωής – θανάτου αναπαρίσταται από την πάλη ανάμεσα στο Μπουμπάρι και τους Καπεταναίους/ αδέλφια. Ο διαρκής κύκλος του θανάτου και της ανάστασης της φύσης, περιγράφεται από το θάνατο και την ανάσταση του Μπουμπαριού. Παράλληλα, η πρόκληση δυνατού θορύβου από την κρούση των κουδουνιών με τα οποία είναι ζωσμένοι οι τζαμαλάρηδες, σύμφωνα με τις παλιότερες δεισιδαίμονες αντιλήψεις απομάκρυνε τους διαβόλους, τους καλικαντζάρους και γενικότερα κάθε κακό.




Απόσπασμα από του βιβλίο του κ. Παπαλαζάρου Ιωάννη, 
"Στο Περιβόλι της Τοπικής μας Παράδοσης – Λαογραφικά στοιχεία από Έθιμα, Θρύλους και Παραδόσεις του τόπου μας" 
 Έκδοση Ιστορικής Λαογραφικής Εταιρείας Φίλιππος 2010 

 Σελίδα http://taskart.blogspot.gr/2012/01/blog-post_05.html